Amandelperentaart

Ook gekend onder de naam
‘tarte Bourdaloue’

“Il n’est rien de plus précieus que le temps, puisque
c’est le prix de l’éternité’

Louis Bourdaloue, Franse predikant (1632-1704)

Toen ik ooit zelf voor de eerste maal in Frankrijk
een Bourdalouegebak kocht, staarde ik watertandend naar een mooie ronde
krokante vorm met vier parelwitte halve peren erop. Ik proefde een stukje, dan
nog eentje en nog eentje, tot het gebak op was. Heerlijk! De amandelfrangipane,
de smakelijke doyenneperen, alles smolt weg op de tong. Ik vind dat ik u mijn
lievelingsgebak niet kan onthouden.

Ik vroeg me af waarom dit gebak de naam Bourdaloue
meekreeg. Ik dacht eerst dat de bij de edelen zeer befaamde predikant Louis
Bourdaloue waarschijnlijk zo gek was op deze taart, dat ze zijn naam had
gekregen.

Louis Bourdaloue was een ‘donderpredikant‘ aan het
Franse Hof in de 16de eeuw. Hij predikte zo begeesterend dat de
edellieden in de kerk uren naar hem stonden te luisteren. Niemand durfde de
kerk te verlaten, ook niet uit ‘dwingende noodzaak’. De dwepende edelvrouwen
waren zijn grootste fans en vonden er iets op: ze namen een porseleinen sauskom
mee naar de kerk en zetten die tussen hun voeten om zich op die wijze discreet te kunnen ontlasten van een gespannen blaas.

De adellijke vrouwen wilden zich onderling niet laten
kennen en bestelden prachtige, met goud versierde kommen die ze trots meenamen
naar de kapel, kerk of kathedraal waar de predikant zijn urenlange
charismatische preken hield. De ‘Bourdaloue’kom was geboren: ambachtslui
maakten sierlijke sauskommen in maten die beter pasten voor het gebruik.

Er bestaat zelfs een ‘Bourdaloue’museum met allerlei
kunstige ‘Bourdaloue’kommen.

Nader onderzoek leerde dat de afkomst van de naam
tarte Bourdaloue’ helemaal anders in elkaar zit: het gebak kreeg
onrechtstreeks de naam Bourdaloue omdat een Parijse pasteibakker die in het
begin van de 20ste eeuw dit overheerlijke dessert uitvond, in de
Rue Louis Bourdaloue’ woonde. Waarschijnlijk vond hij geen betere naam om zijn
eigen faam uit te dragen terwijl hij er fijntjes op wees in welke straat hij
woonde en waar men het gebak kon kopen.

Algemene ingrediënten:


1 rol
gekochte kruimeldeeg (te vinden in elke supermarkt) tenzij u die liever zelf
maakt


2
rijpe in twee helften gesneden geschilde en licht gekookte doyenneperen of een
blik peren op siroop


3
soeplepels abrikozenconfituur


1
soeplepel geroosterde amandelschilfers

Ingrediënten voor de frangipane, ook amandelpasta
genoemd


80 gram amandelpoeder


80 gram boter


80 gram suiker


2
koffielepels Kirsch


1 ei


1
snuifje zout

Bereiding:

Laat het kruimeldeeg op kamertemperatuur komen.

Verwarm de oven voor op 190°C.

Vermeng ondertussen alle ingrediënten voor de
amandelpasta met elkaar.

Leg het kruimeldeeg in een beboterde taartvorm of een
niet beboterde siliconentaartvorm van ongeveer 25 cm.

Prik het deeg op verschillende plaatsen met een vork.

Laat gedurende 15 minuten bakken in de oven. Het deeg
mag niet volledig gaar zijn (zie verder).

Laat dit een paar minuten afkoelen.

Strijk nadien op het deeg de amandelpasta uit met een
spatel tot een egaal geheel.

Leg hierop de halve peren met de smalle punt naar
binnen.

Laat het geheel gedurende 20 minuten bakken op 190°C, tot de frangipane
opgezwollen is en een goudkleurig korstje krijgt.

Vermeng de abrikozenconfituur met een beetje water en
kwast hiermee de taart.

Strooi op de rand van de taart de geroosterde
amandelschilfers.

U kunt de taart zowel koud als warm eten.

Ik hoop dat u er ook niet kan aan weerstaan!

Smakelijk!

Tip: als u niet graag peren eet, kunt u die
ook vervangen door ananas of perziken.