Een brownie
is een cakesoort propvol chocolade. Voor de kenners niet te versmaden.

De naam
komt van de diepbruine kleur van het koekje (brown = bruin, brownie is
‘bruintje’). Maar waar de brownies eigenlijk vandaan komen weet niemand met
zekerheid.

De meest
gekende versie is dat Mildred Schrumf, een Amerikaanse lerares koken uit Maine,
het bakpoeder vergat toe te voegen aan de chocoladecake die ze als demonstratie
bakte voor haar klas. Ze deed alsof er geen vuiltje aan de lucht was, haalde de
platte, dikke cake uit de oven, sneed hem in vierkantjes en verklaarde aan de
leerlingen dat ze een paar ‘brownies’ had gebakken.

In Boston
zegt men dat dit verhaal helemaal uit de lucht gegrepen is. Hun versie brengt
ons naar de twintiger jaren: een plaatselijke bakker liet chocolade smelten
voor een pudding en tegelijkertijd mengde hij met de andere hand alle
ingrediënten voor boterkoekjes. Toen brak in de keuken brand uit. Verstrooid
door alle consternatie goot hij de chocolade in het boterkoekjesmengsel. Maar …
hij wilde zijn vergissing niet toegeven, bakte de cake, sneed die nadien in
kleine rechthoekjes en noemde ze Boston Brown Bars.

Spijtig
genoeg is geen van bovenstaande verhalen juist.

Meer
waarschijnlijk is dat de bakker uit Boston gewoonweg een recept aan het maken
was uit het in 1906 uitgegeven boek The
Boston Cooking School Cook Book
. Daarin stond een brownierecept met
pecannoten.

Men kan met
grote zekerheid aannemen dat het eerste brownierecept door de
chocoladefabrikanten begin 20ste eeuw simpelweg op de wikkels van
chocoladerepen werd gedrukt, om chocolade te promoten en beter te verkopen. Dit
recept werd nadien in het repertorium van vernoemd kookboek opgenomen.

Brownies
zijn een zaak van persoonlijke smaak. Vele mensen hebben een eigen recept dat
zij het beste vinden.

Vaak zijn
er variaties in de basisingrediënten zoals boter, chocolade, suiker, eieren,
bloem en zout.

Sommigen
voegen vanille-extract toe, of koffie of witte chocolade en worden dan op
boe-geroep onthaald door de echte ‘kenners’.

Anderen
zweren bij een spaarzaam gebruik van gehakte walnoten of pecannoten terwijl een
krokant contrast toch een basisvereiste is van de brownie, slechts te bekomen
door een voldoende grote hoeveelheid noten.

Eigenlijk
gaat het hem toch vooral om de chocolade in de brownie: sommige mensen doen
naast het aangegeven gewicht aan chocolade nog een handvol méér in het mengsel.
Dit omdat ze de mening zijn toegedaan dat de brownie het gevoel moet geven dat
ze ‘machtig’ is, men oververzadigd moet raken na het eten van meerdere koekjes
zodat men er bijna van walgt, indien men er nóg eentje zou opeten.

Bijna
ongeloofwaardig, maar het mooiste complimentje wanneer men een schaal brownies
in Amerika presenteert, is: “Wow,
they’re disgustingly good!
” (ze zijn walgelijk lekker).

Er zijn
zelfs browniefreaks die experimenteren met bittere of gezoete chocolade en die
uitzoeken welk soort cacaopoeder de fijnste smaak zou geven…

Eén ding is
zeker: brownies moeten ‘zwaar’ zijn en u zal – neen, u màg –
er zeker geen grote hoeveelheden van kunnen eten.

Ik hoop dat
onderstaand recept u ook ‘walgelijk
lekkere’
brownies zal opleveren.

Ingrediënten

400 g zwarte bittere chocolade

100 g boter

250 g suiker

150 g bloem

100 g grof gehakte walnoten, pecannoten
of amandelschilfers

4 eieren

1 snuifje
zout

Bereiding

De
chocolade langzaam met de boter laten smelten en vermengen.

Lichtjes
laten afkoelen.

Ondertussen
de eieren en de suiker samen opkloppen tot een bleek schuimig geheel. Daarbij
de chocolade voegen, nadien de walnoten, pecannoten of de amandelschilfers,
vervolgens de bloem en het snuifje zout.

Op een
rechthoekige bakplaat (20×30 cm) eerst bakpapier leggen en daarop het mengsel.

In een
voorverwarmde oven gedurende 25 à 30 minuten laten bakken op 180 °.

Wachten tot
de cake afgekoeld is om hem nadien in kleine vierkante stukjes te snijden.

In een
afgesloten trommel zijn de brownies ongeveer een week houdbaar.