Blog Image

Ankor blogt

Cuberdon mousse al gelezen?

De zoete verleiding Posted on 28 Feb, 2011 23:29:56

Ga naar ‘De zoete verleiding‘.

Foto’s zullen later geüploaded worden.

Mijn dochter duidt foto’s van lekker eten aan als ‘Eetbare meesterwerken‘.

Dat ik nooit zelf zo’n leuke titel kon verzinnen, toont maar weer eens hoe fantastisch mijn dochter Mulan is.

Beste mensen: fotografeer dus allemaal uw eetbare meesterwerken
vooraleer ze voor eeuwig in de gulzige en dankbare monden verdwijnen… De exit wens ik niet te bespreken, hahahaha.

smiley



Cuberdon mousse

De zoete verleiding Posted on 28 Feb, 2011 21:38:44

Zijn
we niet allemaal met ‘neuzekes’ opgegroeid?

Is
het niet zalig om het puntje van het neuzeke af te bijten om de stroop er uit
te zuigen en over de tong te laten rollen?

Vroeger
vond men cuberdons enkel in frambooskleur en in paars. En ze waren duur – nu
nog altijd.

Tegenwoordig
vindt men cuberdons in alle kleuren en smaken.

Er
bestaat zelfs cuberdonjenever. Ik heb er van geproefd. Het is nogal straf, maar
daarom is het dan ook jenever…

Mijn
dochter is 16 en heeft het liefst de cuberdons met appelsmaak. Ik houd meer van
de felgele met citroensmaak.

Cuberdons
zijn plots een modehit, een hot item en met mijn nieuw receptje cuberdon
mousse
, een nagerechtje, kunt u uw koters en/of gasten aangenaam
verrassen.

Ingrediënten voor 7 porties

300 gram gewone rooskleurige cuberdons

200 ml room

1 scheutje cuberdonjenever (mag maar moet niet)

5 eiwitten

2 eigelen

een snuifje zout

Werkwijze

Smelt de cuberdons in 200 ml room. U kunt dat eventueel in de microgolfoven
doen. Regelmatig omroeren.

Voeg eventueel een scheutje cuberdonjenever toe.

Ondertussen de 5 eiwitten samen met een
snuifje zout opkloppen.

Voeg 2 eigelen toe aan de cuberdonstroop. Giet de lauwe cuberdonstroop door een zeef om brokjes niet-gesmolten suiker tegen te houden.

Meng de cuberdonstroop voorzichtig met het opgeklopte eiwit. Gebruik een spatel en zie er op toe het eiwit niet te breken.

Verdeel het mengsel over 7 kommetjes en zet in de ijskast.

De volgende dag kunt u de framboosroze mousse garneren met een klein neuzeke,
bresilienne en een muntblaadje.
Maakt u dit recept klaar voor een kinderparty, gebruik dan de fel gekleurde
decoratiebolletjes.
Serveer met een boudoirkoekje of kattentong.

Smakelijk!



Vlaaien uit Baardegem

De zoete verleiding Posted on 19 Jan, 2011 13:51:07

Vlaaien uit Baardegem

Als kind herinner ik me nog heel goed de lekkere sappige vlaaien bij mijn grootmoeder (vaderskant) op de boerderij in Baardegem. Ik legde ze als toespijs op mijn boterham. Ik was verzot op de kaneelsmaak; de zoete geur en de zachte structuur van de vlaaien die smolt op mijn tong.

Vlaaien bakte men vroeger enkel voor de feesten en ook wanneer het kermis was. Iedereen had zijn eigen recept. Mijn grootvader uit Gent (moederskant) had bijvoorbeeld een gans ander recept waarbij hij veel geconfijt fruit en sinaasappelschillen gebruikte. Als kind vond ik dit doodgewoon walgelijk en ik at slechts een heel klein stukje van zijn feestelijk bereide vlaai en steeds met lange tanden omdat ik de smaak niet lustte.

In Limburg betekent het woord ‘vlaai’ gewoon een fruittaart.

Ik geef hier het recept zoals mijn grootmoeder het minstens 50 jaar geleden dicteerde en zij het zelf maakte op feestdagen.

Benodigdheden:

– 1 liter melk

– 250 gram broodsuiker (klontjes suiker)

– 2 à 3 eieren

– 5 mastellen, liefst met kaneelsmaak of 5 macarons of 5 beschuiten

– 200 gram peperkoek

– 1 tas heet water

– 4 eetlepels bloem of maïzena

– 25 gram succade (kruiden)

– 1 koffielepel kaneelpoeder

– 1 koffielepel foelie

– 1 snuifj zout

– 2 à 3 eieren

– 2 à 3 eetlepels kandijsiroop

– een vuurvaste schotel om het mengsel in te gieten

– een nootje boter

Bereiding:

– verwarm de over voor op 200 ° C

– breng de melk aan de kook samen met de suiker en macarons

– laat de peperkoek weken in de tas heet water

– klop de eieren goed op met een mixer

– bind de kokende melk met de bloem of maïzena

– laat het mengsel doorkoken tot het een dikke pap wordt

– van het vuur halen en een beetje laten afkoelen

– alle andere ingrediënten er doorheen mengen
de kleur zal afhangen van de hoeveelheid kandijsiroop die u gebruikt

– de vuurvaste schotel beboteren

– het mengsel in de vuurvaste schotel gieten en in de voorverwarmde oven plaatsen

– gedurende 45 minuten laten bakken in de oven, nadien de oven uitzetten en nog 15 minuten in de oven laten

– de vlaaien uit de oven halen en laten afkoelen

U kunt de vlaaien zowel eten als tussendoortje als in plakjes gesneden toespijs tussen de sneden beboterde boterham.

Smakelijk!

Weetjes:

Kaneel: afkomstig van een tropische boom (Cinnamomum cassia) die wordt gekweekt voor de binnenbast die regelmatig wordt afgepeld, gedroogd en nadien wordt verkocht

Foelie: afkomstig van de nootmuskaatboom. De nootmuskaatnoten zitten in een notendop en daaromheen zitten zaadrokken. Deze worden geplet, gedroogd en vermalen en verkocht als foelie.



Tarte Tatin

De zoete verleiding Posted on 19 Jan, 2011 13:45:28

Tatintaart

Omgekeerde gekaramelliseerde appeltaart uit Lamotte-Beuvron

Het Franse stadje Lamotte-Beuvron
ligt in het Solognegebied, ten zuiden van Orléans en de rivier de Loire.

In 1851 kocht Napoleon III er het Château de Saint Maurice waardoor een
mondain publiek alleen al omwille van de jacht de weg vond naar deze bosrijke
streek.

Jean Tatin
had daar een hotelletje en paste zich soepel aan de nieuwe klanten aan.

Na zijn dood in 1888 namen zijn twee dochters Stephanie
en Caroline het etablissement over.

Stephanie stond in voor de keuken. Haar krokante
taart met gekaramelliseerde appeltjes was wijd en zijd bekend. Op een dag
tijdens het toeristische jachtseizoen was Stephanie zo gehaast dat ze te laat
merkte dat ze haar appeltaart in omgekeerde volgorde had gemaakt. Ze had geen
tijd om een nieuwe taart te maken.

Dus legde ze gauw het deeg bovenop de appels en stak
de taart in de oven.

Toen die gaar was en uit de oven gehaald, draaide ze
de taart haastig om op een ander bord en serveerde deze warm aan de klant. De
beroemde Tatinappeltaart was
geboren.

Ingrediënten
voor 8 personen:


1 rol
gekochte kruimeldeeg of bladerdeeg (te vinden in elke supermarkt) tenzij u het
deeg liever zelf maakt


1 kilo appels, u kiest best één van de volgende
soorten: Boskoop, Golden, Melrose, Reinette


150 g boter


125 g griessuiker (met daarin een zakje
vanillesuiker)


een
snuifje kaneel


het
sap van een halve citroen


een
taartvorm van ongeveer 24 cm
diameter
ikzelf gebruik steeds een siliconentaartvorm want dat is handig en er is geen
aanbakprobleem

Werkwijze:

Verwarm de oven
voor op 200°.

Haal het
kruimeldeeg of bladerdeeg uit de koelkast en laat ze op kamertemperatuur komen.

Schil alle
appels. Snijd de helft van de appels in 6 parten. De andere helft in 8 of 10
stukken.

Neem een grote
pan en laat daarin de boter op een zacht vuurtje smelten.

Bak de stukjes
appels gedurende 10 minuten terwijl u ze regelmatig omdraait met een houten
spatel, zonder de appelstukjes stuk te maken.

Nadien strooit u
er de suiker over, evenals het snuifje kaneel en het citroensap.

Onmiddellijk
krijgt u een ‘bruisende’ reactie. Een paar minuutjes wachten terwijl u de
appelpartjes verder om en om draait en dan de kookplaat afzetten.

Giet de appels met
het karamelliserende sap op de taartvorm, en rangschik hen zoveel mogelijk met
de rug tegen de bodem. Zorg ervoor dat er zo weinig mogelijk gaten zijn.

De appels zullen
namelijk nog vocht verliezen en krimpen tijdens het bakproces in de oven.

Leg het
kruimeldeeg of het bladerdeeg over de warme appels en duw de randen van het
deeg naar beneden, binnen in de deegvorm.

Zet de taartvorm
gedurende 45 minuten in de oven.

Haal nadien de
taart uit de oven en laat ze enkele minuten rusten op een plank.

Neem een grote
schaal die groter is dan de taartvorm, plaats die op de taart, neem de plank,
taart en schaal vast en draai alles snel om.

Uw persoonlijke
Tatintaart staat dampend voor u en uw gezin of genodigden klaar.

Wanneer u een
siliconenvorm gebruikte, wacht u beter tot de taart koud is alvorens u ze uit
de vorm haalt.

Serveer de taart lauwwarm,
door ze een paar seconden op te warmen in de microgolfoven.

Tip: – een beetje
opgeklopte room op de taart kan heerlijk zijn.

– een bolletje vanille-ijs doet
wonderen.



Driekoningengebak

De zoete verleiding Posted on 19 Jan, 2011 13:43:34

Op 6 januari 2004, Driekoningendag of ook wel Epifanie
genaamd, eet men traditioneel een stukje Driekoningengebak.

Epifanie komt van het Grieks ‘epiphaino’ en betekent
‘verschijnen’. Het is een christelijk religieus feest met heidense wortels. Men
vierde hier immers de overwinning van het licht op de duisternis van de lange
sombere decemberdagen. De boon in het gebak symboliseerde de wedergeboorte en
de rijke oogst van de volgende zomer. Wie de boon vond in zijn stukje gebak,
mocht die dag koning zijn.

In de religieuze optiek herdenkt men nog steeds de
openbaring van Jezus Christus aan de drie koningen Melchior, Balthazar en
Caspar twaalf dagen na zijn geboorte. Deze drie koningen, die ook vaak als
Magiërs worden omschreven, kwamen uit het Oosten en een goddelijke ster toonde
hun de weg.

Ze brachten mirre, wierook en goud mee als geschenken. De
mirre, een boomhars gebruikt om doden te balsemen, symboliseerde het
toekomstige lijden en sterven van Christus. De wierook, enkel gebruikt tijdens
religieuze ceremoniën, stond voor de goddelijkheid van de zoon van God. Het
goud verwees naar Jezus als de Koning der Koningen.

Driekoningendag betekent het einde van de Kerstperiode.

Het is nog steeds gebruikelijk een gebak bestaande uit
bladerdeeg, gevuld met frangipane waarin een boon verborgen zit, in één deel
meer te snijden dan er genodigden zijn. Dat ene deel is het ‘armendeel’ of het
deel van de Maagd, aan te bieden aan een vreemdeling. Wie de boon vindt, is die
dag koning of koningin en mag een wens doen.

Het is verder uitgegroeid tot een kinderfeest waarbij
kinderen zich verkleden als koningen, zingend van deur tot deur gaan en in ruil
snoepgoed, kleingeld en fruit krijgen.

In de winkels verkoopt men het gebak met een goudkleurig
kroontje erbij. Doch niets is zo heerlijk als een zelfgemaakt Driekoningengebak
terwijl de kinderen ijverig kroontjes uitknippen.

Laten we aan de slag gaan, onze schort voorbinden en de
koksmuts opzetten…

Driekoningengebak
voor 8 personen

Ingrediënten voor het deeg:


800 gram bladerdeeg (kant-en-klaar te koop
in de winkels, dus 2 rollen bladerdeeg kopen)


1
ei


1
boon of een klein porseleinen beeldje

Ingrediënten voor de frangipane:


4
eigelen


200 gram griessuiker


200 gram amandelpoeder (in de Colruyt vindt
u er massa’s van)


80 gram boter op kamertemperatuur


facultatief:
1 theelepel amandelextract

Werkwijze:

De 2 rollen bladerdeeg op kamertemperatuur laten komen.

Ondertussen maakt u de frangipane. Klop de eigelen en de
suiker tot ze witschuimig worden.

Voeg daar beetje bij beetje het amandelpoeder aan toe en
nadien de boter tot u een dikke, smeuïge en homogene massa krijgt.

U kan daar een theelepel amandelextract aan toevoegen, om de
smaak van de amandelen te versterken.

Leg één rol bladerdeeg in een beboterde taartvorm van
ongeveer 24 cm
of in een niet beboterde siliconentaartvorm.

Klop een ei op en voeg er een snuifje zout aan toe. Neem een
kwast en strijk er het deeg mee in.

Let goed op dat u op minstens 1,5 cm van de randen blijft
want anders kan de andere deeglaag zich niet hechten.

Verdeel nu de frangipane gelijkmatig over het deeg en blijf
terug op 1,5 cm
van de rand. Steek een boon of een klein porseleinen beeldje in de frangipane.

Neem de tweede rol deeg en plaats die op de frangipane. Druk
de randen goed dicht naar beneden met de vingertoppen. Strijk de rest van het
eimengsel op het deeg. Neem een mes en versier het deeg met het mespunt door
elkaar kruisende lijnen te trekken. Maak een paar gaatjes in het deeg.

Zet het gebak gedurende 10 minuten in een voorverwarmde oven
op 240°, verlaag nadien de temperatuur tot 210° en laat nog gedurende 20
minuten verder bakken tot het gebak goed gerezen is en mooi goudbruin.

Haal het Driekoningengebak uit de oven en laat afkoelen.

Ik wens u en uw kinderen een aangename smulavond toe en veel
pret voor wie de boon in zijn stuk gebak vindt!



Brownies

De zoete verleiding Posted on 19 Jan, 2011 13:40:37

Een brownie
is een cakesoort propvol chocolade. Voor de kenners niet te versmaden.

De naam
komt van de diepbruine kleur van het koekje (brown = bruin, brownie is
‘bruintje’). Maar waar de brownies eigenlijk vandaan komen weet niemand met
zekerheid.

De meest
gekende versie is dat Mildred Schrumf, een Amerikaanse lerares koken uit Maine,
het bakpoeder vergat toe te voegen aan de chocoladecake die ze als demonstratie
bakte voor haar klas. Ze deed alsof er geen vuiltje aan de lucht was, haalde de
platte, dikke cake uit de oven, sneed hem in vierkantjes en verklaarde aan de
leerlingen dat ze een paar ‘brownies’ had gebakken.

In Boston
zegt men dat dit verhaal helemaal uit de lucht gegrepen is. Hun versie brengt
ons naar de twintiger jaren: een plaatselijke bakker liet chocolade smelten
voor een pudding en tegelijkertijd mengde hij met de andere hand alle
ingrediënten voor boterkoekjes. Toen brak in de keuken brand uit. Verstrooid
door alle consternatie goot hij de chocolade in het boterkoekjesmengsel. Maar …
hij wilde zijn vergissing niet toegeven, bakte de cake, sneed die nadien in
kleine rechthoekjes en noemde ze Boston Brown Bars.

Spijtig
genoeg is geen van bovenstaande verhalen juist.

Meer
waarschijnlijk is dat de bakker uit Boston gewoonweg een recept aan het maken
was uit het in 1906 uitgegeven boek The
Boston Cooking School Cook Book
. Daarin stond een brownierecept met
pecannoten.

Men kan met
grote zekerheid aannemen dat het eerste brownierecept door de
chocoladefabrikanten begin 20ste eeuw simpelweg op de wikkels van
chocoladerepen werd gedrukt, om chocolade te promoten en beter te verkopen. Dit
recept werd nadien in het repertorium van vernoemd kookboek opgenomen.

Brownies
zijn een zaak van persoonlijke smaak. Vele mensen hebben een eigen recept dat
zij het beste vinden.

Vaak zijn
er variaties in de basisingrediënten zoals boter, chocolade, suiker, eieren,
bloem en zout.

Sommigen
voegen vanille-extract toe, of koffie of witte chocolade en worden dan op
boe-geroep onthaald door de echte ‘kenners’.

Anderen
zweren bij een spaarzaam gebruik van gehakte walnoten of pecannoten terwijl een
krokant contrast toch een basisvereiste is van de brownie, slechts te bekomen
door een voldoende grote hoeveelheid noten.

Eigenlijk
gaat het hem toch vooral om de chocolade in de brownie: sommige mensen doen
naast het aangegeven gewicht aan chocolade nog een handvol méér in het mengsel.
Dit omdat ze de mening zijn toegedaan dat de brownie het gevoel moet geven dat
ze ‘machtig’ is, men oververzadigd moet raken na het eten van meerdere koekjes
zodat men er bijna van walgt, indien men er nóg eentje zou opeten.

Bijna
ongeloofwaardig, maar het mooiste complimentje wanneer men een schaal brownies
in Amerika presenteert, is: “Wow,
they’re disgustingly good!
” (ze zijn walgelijk lekker).

Er zijn
zelfs browniefreaks die experimenteren met bittere of gezoete chocolade en die
uitzoeken welk soort cacaopoeder de fijnste smaak zou geven…

Eén ding is
zeker: brownies moeten ‘zwaar’ zijn en u zal – neen, u màg –
er zeker geen grote hoeveelheden van kunnen eten.

Ik hoop dat
onderstaand recept u ook ‘walgelijk
lekkere’
brownies zal opleveren.

Ingrediënten

400 g zwarte bittere chocolade

100 g boter

250 g suiker

150 g bloem

100 g grof gehakte walnoten, pecannoten
of amandelschilfers

4 eieren

1 snuifje
zout

Bereiding

De
chocolade langzaam met de boter laten smelten en vermengen.

Lichtjes
laten afkoelen.

Ondertussen
de eieren en de suiker samen opkloppen tot een bleek schuimig geheel. Daarbij
de chocolade voegen, nadien de walnoten, pecannoten of de amandelschilfers,
vervolgens de bloem en het snuifje zout.

Op een
rechthoekige bakplaat (20×30 cm) eerst bakpapier leggen en daarop het mengsel.

In een
voorverwarmde oven gedurende 25 à 30 minuten laten bakken op 180 °.

Wachten tot
de cake afgekoeld is om hem nadien in kleine vierkante stukjes te snijden.

In een
afgesloten trommel zijn de brownies ongeveer een week houdbaar.



Bourdalouetaart

De zoete verleiding Posted on 19 Jan, 2011 13:36:52

Amandelperentaart

Ook gekend onder de naam
‘tarte Bourdaloue’

“Il n’est rien de plus précieus que le temps, puisque
c’est le prix de l’éternité’

Louis Bourdaloue, Franse predikant (1632-1704)

Toen ik ooit zelf voor de eerste maal in Frankrijk
een Bourdalouegebak kocht, staarde ik watertandend naar een mooie ronde
krokante vorm met vier parelwitte halve peren erop. Ik proefde een stukje, dan
nog eentje en nog eentje, tot het gebak op was. Heerlijk! De amandelfrangipane,
de smakelijke doyenneperen, alles smolt weg op de tong. Ik vind dat ik u mijn
lievelingsgebak niet kan onthouden.

Ik vroeg me af waarom dit gebak de naam Bourdaloue
meekreeg. Ik dacht eerst dat de bij de edelen zeer befaamde predikant Louis
Bourdaloue waarschijnlijk zo gek was op deze taart, dat ze zijn naam had
gekregen.

Louis Bourdaloue was een ‘donderpredikant‘ aan het
Franse Hof in de 16de eeuw. Hij predikte zo begeesterend dat de
edellieden in de kerk uren naar hem stonden te luisteren. Niemand durfde de
kerk te verlaten, ook niet uit ‘dwingende noodzaak’. De dwepende edelvrouwen
waren zijn grootste fans en vonden er iets op: ze namen een porseleinen sauskom
mee naar de kerk en zetten die tussen hun voeten om zich op die wijze discreet te kunnen ontlasten van een gespannen blaas.

De adellijke vrouwen wilden zich onderling niet laten
kennen en bestelden prachtige, met goud versierde kommen die ze trots meenamen
naar de kapel, kerk of kathedraal waar de predikant zijn urenlange
charismatische preken hield. De ‘Bourdaloue’kom was geboren: ambachtslui
maakten sierlijke sauskommen in maten die beter pasten voor het gebruik.

Er bestaat zelfs een ‘Bourdaloue’museum met allerlei
kunstige ‘Bourdaloue’kommen.

Nader onderzoek leerde dat de afkomst van de naam
tarte Bourdaloue’ helemaal anders in elkaar zit: het gebak kreeg
onrechtstreeks de naam Bourdaloue omdat een Parijse pasteibakker die in het
begin van de 20ste eeuw dit overheerlijke dessert uitvond, in de
Rue Louis Bourdaloue’ woonde. Waarschijnlijk vond hij geen betere naam om zijn
eigen faam uit te dragen terwijl hij er fijntjes op wees in welke straat hij
woonde en waar men het gebak kon kopen.

Algemene ingrediënten:


1 rol
gekochte kruimeldeeg (te vinden in elke supermarkt) tenzij u die liever zelf
maakt


2
rijpe in twee helften gesneden geschilde en licht gekookte doyenneperen of een
blik peren op siroop


3
soeplepels abrikozenconfituur


1
soeplepel geroosterde amandelschilfers

Ingrediënten voor de frangipane, ook amandelpasta
genoemd


80 gram amandelpoeder


80 gram boter


80 gram suiker


2
koffielepels Kirsch


1 ei


1
snuifje zout

Bereiding:

Laat het kruimeldeeg op kamertemperatuur komen.

Verwarm de oven voor op 190°C.

Vermeng ondertussen alle ingrediënten voor de
amandelpasta met elkaar.

Leg het kruimeldeeg in een beboterde taartvorm of een
niet beboterde siliconentaartvorm van ongeveer 25 cm.

Prik het deeg op verschillende plaatsen met een vork.

Laat gedurende 15 minuten bakken in de oven. Het deeg
mag niet volledig gaar zijn (zie verder).

Laat dit een paar minuten afkoelen.

Strijk nadien op het deeg de amandelpasta uit met een
spatel tot een egaal geheel.

Leg hierop de halve peren met de smalle punt naar
binnen.

Laat het geheel gedurende 20 minuten bakken op 190°C, tot de frangipane
opgezwollen is en een goudkleurig korstje krijgt.

Vermeng de abrikozenconfituur met een beetje water en
kwast hiermee de taart.

Strooi op de rand van de taart de geroosterde
amandelschilfers.

U kunt de taart zowel koud als warm eten.

Ik hoop dat u er ook niet kan aan weerstaan!

Smakelijk!

Tip: als u niet graag peren eet, kunt u die
ook vervangen door ananas of perziken.